Posiewy

Posiew kału jest badaniem mikrobiologicznym, które ma na celu dokładną identyfikację gatunków patogenów (przede wszystkim bakterii) występujących w badanym materiale. Badanie to najczęściej zlecane jest w przebiegu ciężkich biegunek u dzieci.

Badanie jest wykonywane w celu zidentyfikowania czynnika, który spowodował zakażenie w ranie.

Badanie posiewu bakteryjnego na podstawie materiału uzyskanego podczas wymazu z ucha wykonuje się w trakcie diagnostyki chorób zapalnych ucha, umożliwia ocenę bakterii i wdrożenie skutecznego leczenia tej choroby.

Badanie kału na obecność antygenu GDH oraz toksyny A i B Clostridium difficile, badanie wykonywane w celu wykrycia czynnika etiogicznego zakażenia C.difficile.

Posiew wymazu ze zmian skórnych pozwala na zdiagnozowanie obecności bakterii tlenowych będących przyczyną powierzchownych infekcji skórnych (w stanach takich jak trądzik, liszajec, stopa cukrzycowa czy biegacza, wrzody, odleżyny, nadkażenia w przebiegu wysypek).

Badanie posiewu ze skóry umożliwia ocenę, jaki rodzaj bakterii jest odpowiedzialny za występowanie danej choroby u pacjenta, jednocześnie określając na jaki lek dany patogen jest najbardziej wrażliwy, dla zastosowania najbardziej optymalnej substancji leczniczej.

Test mikrobiologiczny mający na celu wykrycie mikroorganizmów zwanych Streptococcus grupy B.

Badania mikrobiologiczne, które ma na celu ocenę gatunków bakterii w dostarczonym materiale biologicznym. W tym przypadku jest to treść uzyskana z górnych dróg oddechowych, czyli odcinka od jamy nosowej do fałdów głosowych (strun), za którymi rozpoczyna się tchawica.

Badanie wymazu jest zlecane w procedurach diagnostycznych przy podejrzeniu grzybiczych, szczególnie reagujących grzybami drożdżopodobnymi, w celu zróżnicowania ich od tych innych, przez bakterie lub wirusy.