Hematologia i krzepliwość krwi

Badanie wykrywa mutację genu, która powoduje niedobór czynnika XIII krzepnięcia, rzadkie dziedziczne zaburzenie krzepnięcia krwi, w którym czynnik XIII, białko we krwi odpowiedzialne za stabilizację skrzepu, działa nieprawidłowo lub występuje w niewystarczających ilościach.

Badanie pozwala określić zdolność komórek odpornościowych do wybuchu tlenowego czyli produkowania reaktywnych form tlenu, co warunkuje ich zdolność do zabijania pochłoniętych bakterii i pokonania infekcji. Test jest wykorzystywany w diagnostyce zaburzeń odpornościowych

Badanie antygena bałka C mierze stężenie białka C, ważnego dla krzepnięcia krwi. Badanie się wykonuje w celu wyjaśnienia przyczyny incydentu zakrzepowo-zatorowego, aby sprawdzić, czy występuje dziedziczny lub nabyty niedobór białka C.

Badanie krwi mierzące poziom substancji zwanej inhibitorem czynnika IX, która jest ważna dla krzepnięcia krwi.

Badanie we krwi substancji zwanej ludzkim czynnikiem krzepnięcia XIII, biorącej udział w procesie krzepnięcia krwi, odpowiedzialnej za stabilizację skrzepu.

Badanie krwi jest wykonywane w celu zdiagnozowania niedoborów krzepnięcia, mierzy poziom alfa 2-antyplazminy, białka, które hamuje fibrynolizę czyli rozpuszczanie skrzepu krwi, niedobór tego białka może powodować krwawienie lub krwotoki do stawów.

Badanie polega na wykryciu komórek LE - są to białe krwinki, które pochłonęły i przetworzyły komórki innego określonego typu. Test służy do diagnozowania choroby autoimmunologicznej - tocznia rumieniowatego układowego (SLE).

Badanie jest częścią pełnego badania morfologii krwi, zlecanego w ramach rutynowych badań kontrolnych, i ocenia liczbę specjalnych komórek we krwi, zwanych płytkami krwi lub trombocytami, w celu oceny funkcji układu krzepnięcia.

Badanie polega na określeniu poziomu we krwi enzymu zwanego dehydrogenazą glukozo-6-fosforanową, ważnego dla metabolizmu czerwonych krwinek, w celu zdiagnozowania niedoboru tego enzymu, który powoduje żółtaczkę noworodków i inne zaburzenia