Przeciwciała przeciw wirusowi parvo B19 IgM met. Western blot

P-ciała p/wirusowi parvo B19 IgM met. Western blot

Znaczenie kliniczne

U osób z prawidłową odpornością zakażenie parvowirusem B19 (B19V) zazwyczaj przebiega bezobjawowo. U dzieci może wystąpić rumień zakaźny („choroba piąta”, objawy infekcji wirusowej przebiegające z typową wysypką), a u dorosłych powiększenie węzłów chłonnych, złe samopoczucie, bóle stawowe, gorączka oraz w rzadkich przypadkach objawy zapalenie mięśnia sercowego. Kobiety, które wcześniej nie przechodziły infekcji i nie posiadają przeciwciał anty-B19 są narażone na zakażenie parvowirusem B19 w okresie ciąży. Niesie to ryzyko wystąpienia poronienia czy nieimmunologicznego obrzęku płodu (zwłaszcza w I i II trymestrze ciąży) oraz niedokrwistości i innych powikłań występujących u płodu lub noworodka. Szczególną grupę chorych, u których mogą wystąpić istotne problemy kliniczne w przebiegu zakażenia parvowirusem B19 stanowią osoby z niedoborem odporności. Diagnostyka przeprowadzana jest przede wszystkim u kobiet w ciąży. Obecność przeciwciał w klasie IgG przy braku IgM wskazuje, że kobieta przebyła infekcję w przeszłości i nie stanowi to ryzyka dla płodu. Obecność przeciwciał w klasie IgM może wskazywać na świeżą infekcję.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica