Rozpuszczalny receptor transferyny
Znaczenie kliniczne
Receptory dla transferyny są przezbłonowymi białkami obecnymi na powierzchni większości komórek, poza erytrocytami. Około 80% pochodzi z komórek pregenitorowych linii erytroidalnej, w tym z retikulocytów, 20% spoza układu czerwonokrwinkowego. Receptory odpowiadają za wiązanie żelaza. Badanie odzwierciedla stopień niedoboru żelaza w prekursorach linii erytroidalnej szpiku. Liczba receptorów ulegajacych ekspresji zależy od wewnątrzkomórkowej zawartości żelaza – zwiększa się, gdy żelaza jest mało, maleje jeśli jest za dużo. Rozpuszczalna forma receptora jest monomerem glikoproteinowym, w którym nie ma części transbłonowej i znajduje się w krążeniu. Stężenie sTfR jest proporcjonalne do liczby receptorów na powierzchni komórek. Oznaczenie przydatne jest w diagnostyce niedkrwistości mikrocytarnych, niedoborach żelaza w chorobach przewlekłych, monitorowaniu aktywności erytropoetycznej po przeszczepach szpiku, monitorowaniu odpowiedzi na dawkowanie erytropoetyny. Wzrost stężenia – niedokrwistości hemolityczne, niedokrwistości megaloplastyczne, zespoły mielodysplastyczne, leczenie erytropoetyną, u osób przebywających w środowisku wysokogórskim. Zmniejszenie stężenia – niedokrwistości aplastyczne, po ablacji szpiku kostnego w celu przeszczepienia komórek macierzystych, w chorobach z przeładowania żelazem.
Przygotowanie pacjenta
nie ma specjalnych zaleceń
Materiał: Surowica
Interferencje
brak
Ponad 1500 badań
17 000+ opinii
150+ punktów pobrań
Ponad 5 000 pacjentów dziennie