Przeciwciała Helicobacter pylori IgG

Czym jest Helicobacter pylori?

Helicobacter pylori jest bakterią, która żyje w warstwie śluzu pokrywającej żołądek u osób zakażonych. Poprzez produkcję enzymu ureazy rozbija cząsteczki mocznika na amoniak i dwutlenek węgla, co tworzy wokół drobnoustroju bardziej zasadowe środowisko i chroni go przed działaniem kwaśnego soku żołądkowego.

Szacuje się, że zakażenie może występować nawet u około połowy populacji. U większości osób obecność H. pylori nie powoduje żadnych objawów, jednak u mniej więcej 10–20% zakażonych może rozwinąć się konkretna choroba.

Zakażenie może być związane z chorobami takimi jak:

• przewlekłe zapalenie żołądka,
• choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy,
• rak żołądka,
• chłoniak typu MALT,
• niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Kiedy warto wykonać badanie Helicobacter pylori IgG?

Przeciwciała klasy IgG powstają zwykle w późniejszej fazie odpowiedzi immunologicznej, po kilku–kilkunastu dniach od zakażenia i pozostają w organizmie przez długi czas – czasem wiele lat.

Jeśli w badaniu wykryto obecność IgG przeciwko Helicobacter pylori, oznacza to, że Twój organizm miał kontakt z tą bakterią – zakażenie mogło trwać teraz lub wystąpić w przeszłości. Test jest dość czuły (wychwytuje większość zakażeń) i stosunkowo swoisty.

Testu zazwyczaj nie wykonuje się u pacjentów bezobjawowych. Badanie specyficznych immunoglobulin IgG we krwi warto wykonać, gdy pojawiają się dolegliwości żołądkowe.

Ponadto wskazaniami są również:

• podejrzenie choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy,
• podejrzenie zapalenia żołądka,
• rak żołądka lub choroba wrzodowa u bliskich krewnych,
• niedokrwistość z niedoboru żelaza czy niedobór witaminy B12 bez jasnej przyczyny.

Ważne ograniczenie tego badania polega na tym, że nie pokazuje ono, czy zakażenie nadal jest aktywne. Przeciwciała mogą utrzymywać się we krwi jeszcze przez 6–12 miesięcy, a czasem nawet dłużej, po zakończonym i skutecznym leczeniu.

Dlatego test nie nadaje się do kontrolowania skuteczności terapii – do tego służą inne badania, takie jak test oddechowy lub oznaczenie antygenu H. pylori w kale.

Oznaczanie przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori we krwi można wykorzystać jako test przesiewowy w wybranych przypadkach:

• u pacjentów, którzy aktualnie przyjmują inhibitory pompy protonowej (IPP) lub antybiotyki, ponieważ leki te obniżają wiarygodność innych badań,
• u osób, u których czułość pozostałych testów (np. testu oddechowego czy antygenu w kale) może być zmniejszona – dotyczy to chorych z aktywnym lub niedawno przebytym krwawieniem z wrzodu żołądka, zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka czy nowotworem żołądka – o ile wcześniej nie przeprowadzano u nich leczenia eradykacyjnego.

Jak wygląda badanie krwi?

Badanie polega na pobraniu próbki krwi żylnej ze zgięcia łokciowego pacjenta. Następnie materiał jest przekazywany i analizowany w laboratorium diagnostycznym.

Normy i interpretacja wyniku badania przeciwciał IgG

W badaniu przeciwciał IgG przeciwko Helicobacter pylori najczęściej wyróżnia się:

1. dodatni wynik – obecność przeciwciał,
2. ujemny wynik – brak przeciwciał.

Wynik dodatni mówi jedynie, że organizm wytworzył przeciwciała przeciwko tej bakterii – nie przesądza, czy zakażenie trwa obecnie.

Ujemny wynik najczęściej oznacza brak swoistych przeciwciał IgG, czyli brak potwierdzenia kontaktu z bakterią, choć przy bardzo wczesnym zakażeniu przeciwciała mogą być jeszcze niewykrywalne.

Jeśli wynik badania serologicznego jest dodatni, konieczne jest potwierdzenie czynnego zakażenia innym testem – najczęściej oznaczeniem antygenu H. pylori w kale lub nieinwazyjnym testem oddechowym.

Przyczyny zakażenia bakterią

Do zakażenia najczęściej dochodzi w dzieciństwie, zwykle w najbliższym otoczeniu domowym, gdy bakteria przenosi się między członkami rodziny, na przykład między rodzicami a dziećmi lub między rodzeństwem.

Objawy zakażenia

W przebiegu zakażenia mogą pojawić się:

• przewlekłe bóle w nadbrzuszu,
• zgaga,
• kwaśne odbijanie,
• wzdęcia,
• nudności,
• niestrawność,
• utrata masy ciała,
• brak apetytu.

Przygotowanie do badania

Badanie nie wymaga specjalnego przygotowania:

• możesz zgłosić się o dowolnej porze dnia,
• nie musisz być na czczo ani zmieniać diety.

Zaleca się, aby przed pobraniem krwi przez około 10–15 minut odpocząć.

• Wynik badania dostępny w ciągu 5 dni roboczych,
• Możliwość odbioru wyniku w recepcji wybranej placówki,
• Możliwość dostępu do wyniku online. W tym celu należy pobrać hasło dostępowe na recepcji wybranej placówki.