HIV-1 subtypowanie

HIV-1 subtypowanie

Znaczenie kliniczne

HIV - human immunodeficiency virus , ludzki wirus nabytego niedoboru odporności wywołuje chorobę o charakterze przewlekłym powodująca postępujące upośledzenie odporności. Do zakażenia dochodzi najczęściej drogą krwi, kontaktów seksualnych lub wertykalnie z matki na dziecko w okresie ciąży lub karmienia piersią. Wirus atakuje komórki układu odpornościowego limfocyty T CD4, monocyty, makrofagi. W przebiegu nieleczonego zakażenia dochodzi do rozwoju zespołu nabytego niedoboru odporności (acquired immunodeficiency syndrome – AIDS). W diagnostyce zakażenia wirusem HIV zalecane jest wykonanie badania w kierunku wykrycia antygenu p24 HIV (po około 14 dniach od zakażenia) oraz przeciwciał anty-HIV 1/2 (po 4-12 tygodniach od zakażenia). Subtypowanie HIV-1 zalecane jest razem z określeniem lekooporności w celu identyfikacji wariantów genetycznych HIV-1 o obniżonej wrażliwości na leki i określenia tempa pojawienia się oporności klinicznej.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica