Chromogranina A

Chromogranina A (CgA) to białko uwalniane z komórek neuroendokrynnych, czyli takich, które mają zdolność produkowania hormonów w odpowiedzi na sygnały z układu nerwowego. Znajdują się one w narządach w całym ciele, głownie rdzeniu nadnerczy i części współczulnej układu nerwowego, a substancje przez nie wytwarzane mogą uczestniczyć w regulacji różnych procesów w ciele.

Komórki neuroendokrynne produkują chromograninę A, która albo sama jest bezpośrednio przekształcana do hormonów, albo reguluje w komórkach poziom wapnia, wpływając na wydzielanie innych substancji. Niektóre z nich mogą wpływać na zwężanie lub rozszerzanie średnicy naczyń krwionośnych lub mięśni ścian oskrzeli, co reguluje poziom ciśnienia tętniczego lub pojemność płuc w organizmie.

Skupiska komórek neuroendokrynnych są też obecne w przewodzie pokarmowym, jelitach lub komórkach wysp trzustkowych, gdzie produkowane przez nie hormony regulują intensywność skurczów jelit (perystaltykę) oraz zachodzące w nich procesy trawienia i wchłaniania.

Czasem zdarza się, że w gruczołach dokrewnych w których znajdują się komórki neuroendokrynne, powstają łagodne lub złośliwe nowotwory, które mają zdolność produkcji chromograniny A. Wtedy zbyt duże ilości hormonów z niej powstających dostają się do krwioobiegu, w sposób ciągły lub przerywany, powodując charakterystyczny zespół objawów, zwanych zespołem rakowiaka.

Chromograninę A można więc traktować jako niespecyficzny marker nowotworowy, a monitorowanie jej stężenia pomaga w wykrywaniu i diagnozowaniu tego rodzaju guzów. Jednak istnieje wiele stanów nienowotworowych lub leków, które mogą powodować wzrost stężenia chromograniny, stąd konieczna jest dodatkowa diagnostyka zlecona przez lekarza.

Chromogranina A – kiedy wykonać badanie?

Oznaczenie stężenia chromograniny A wykorzystywane jest głównie w diagnostyce rakowiaków- nowotworów neuroendokrynnych przewodu pokarmowego żołądkowo-jelitowo-trzustkowych (GIST) i płuc.

U chorych z guzami neuroendokrynnymi przewodu pokarmowego czułość diagnostyczna CgA waha się w granicach 10-100%, przy swoistości 68-100%. Stężenie chromograniny A koreluje z masą nowotworu, więc znajduje zastosowanie w określaniu rokowania przebiegu choroby oraz monitorowaniu przebiegu jej leczenia.

Czasem oznaczanie chromograniny stosuje się pomocniczo w wykrywaniu innych nowotworów wydzielających hormony wpływające na układ nerwowy. Pochodzą one z: rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma, neuroblastoma), trzustki (insulinoma), płuc (rak drobnokomórkowy), tarczycy (rak rdzeniasty), prostaty. W tym przypadku często badanie towarzyszy oznaczeniom innych markerów np.: kwasu 5-hydroksyindolooctowego w dobowej zbiórce moczu.

Chromogranina A – kto powinien wykonać badanie?

Osoby z objawami rakowiaków przewodu pokarmowego lub płuc:

• napadowe zaczerwienienia skóry twarzy i szyi,
• przyspieszenie rytmu serca, skoki ciśnienia tętniczego,
• zawroty głowy,
• nadmierne pocenie,
• nawracające wymioty i biegunki, skutkujące utratą masy ciała,
• objawy skurczu oskrzeli, takie jak duszność, kaszel, świsty wdechowe.

Symptomy te pojawiają się zazwyczaj epizodycznie, czasem mogą być prowokowane spożyciem alkoholu lub ostrych potraw.

Ponadto, u chorych z rakowiakami mogą rozwijać się groźne powikłania, takie jak:

• choroby serca wynikająca z włóknienia jego zastawek,
• niedrożność jelit mogąca być spowodowana przerzutami nowotworu do węzłów chłonnych przewodu pokarmowego,
• przełom rakowiakowy powodujący problemy ze zbyt niskim ciśnieniem i utrudnionym oddychaniem.