Przeciwciała przeciw łańcuchowi alfa i beta receptora insuliny

P-ciała p/łańcuchowi alfa i beta receptora insuliny

Znaczenie kliniczne

Insulinoporność to zaburzenie polegające na zmniejszeniu wrażliwości tkanek na działanie insuliny, w przypadku prawidłowego lub podwyższonego jej stężenia w surowicy. Insulinooporność w zależności od przyczyny dzieli się na przedreceptorową, receptorową i postreceptorową. Insulina działa poprzez receptory zlokalizowane na powierzchni błony komórkowej większości komórek organizmu. Receptor insuliny zbudowany jest z dwóch podjednostek alfa zlokalizowanych poza komórką i dwóch podjednostek beta z białkami przezbłonowymi z częścią cytoplazmatyczną. Przeciwciała przeciw łańcuchowi alfa i beta występują w insulinooporności receptorowej powodując zaburzenie wiązania insuliny z receptorem i w konsekwencji w zależności od stężenia przeciwciał hiper lub hipoglikemię.

Przygotowanie pacjenta

Materiał: Surowica