Panel autoimmunologicznej diagnostyki poronień
Panel autoimmunologicznej diagnostyki poronień to zestaw 6 badań krwi wykrywających przeciwciała antyfosfolipidowe — główną immunologiczną przyczynę nawracających poronień, powikłań ciążowych i zakrzepicy. Badanie jest zalecane przez ginekologów i hematologów przy diagnostyce zespołu antyfosfolipidowego (APS).
od 500,00 zł
+ Opłata za pobranie
W skład pakietu "Panel autoimmunologicznej diagnostyki poronień" wchodzą między innymi:
Co wykrywa panel i czym jest zespół antyfosfolipidowy?
Zespół antyfosfolipidowy (APS) to choroba autoimmunologiczna, w której organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko fosfolipidom — składnikom błon komórkowych. Prowadzi to do nadkrzepliwości krwi, co w czasie ciąży może powodować zakrzepicę naczyń łożyska, niedotlenienie płodu i poronienie.
Panel ocenia trzy rodzaje markerów APS:
- Przeciwciała antykardiolipinowe ACA (IgG i IgM) — skierowane przeciwko kardiolipinie, fosfolipidowi błon mitochondrialnych. Najczęściej badany marker APS.
- Przeciwciała przeciw beta2-glikoproteinie 1 (IgA, IgG, IgM) — bardziej swoiste dla APS niż ACA; wszystkie trzy klasy (IgA, IgG, IgM) zwiększają czułość diagnostyczną.
- Antykoagulant tocznia DRVVT — test czynnościowy, który mierzy zdolność przeciwciał do wydłużania czasu krzepnięcia krwi. Pozytywny wynik przy negatywnych przeciwciałach serologicznych może być jedynym sygnałem APS.
Zgodnie z kryteriami diagnostycznymi APS, rozpoznanie wymaga co najmniej jednego kryterium klinicznego (zakrzepica lub powikłanie ciążowe) i co najmniej jednego kryterium laboratoryjnego (dodatni wynik jednego z badań panelu, potwierdzony po 12 tygodniach).
Kiedy warto wykonać panel?
- Nawracające poronienia — co najmniej 2–3 niewyjaśnione straty ciąży przed 10. tygodniem lub jedno poronienie po 10. tygodniu.
- Wewnątrzmaciczne obumarcie płodu lub urodzenie martwego dziecka bez innej uchwytnej przyczyny.
- Ciężki stan przedrzucawkowy lub rzucawka, szczególnie przed 34. tygodniem ciąży.
- Ciężka niewydolność łożyska — zahamowanie wzrostu płodu, oddzielenie łożyska.
- Zakrzepica żylna lub tętnicza u młodej osoby bez innych czynników ryzyka — zakrzepica w APS może dotyczyć zarówno żył, jak i tętnic.
- Rozpoznany toczeń rumieniowaty układowy (SLE) — APS współistnieje z SLE u ok. 30–40% pacjentek.
- Na zalecenie ginekologa lub hematologa w ramach diagnostyki przyczyn niepowodzeń ciąży.
Jak przygotować się do badania?
- Na badanie przyjdź na czczo (8–12 godzin bez jedzenia). Przed pobraniem możesz wypić szklankę niegazowanej wody.
- Poinformuj personel o przyjmowanych lekach — szczególnie o lekach przeciwzakrzepowych (heparyna, warfaryna, acenokumarol, rywaroksaban i inne), które mogą wpływać na wynik testu DRVVT.
- Badania nie należy wykonywać w trakcie aktywnej zakrzepicy lub ostrego epizodu zapalnego — wyniki mogą być wówczas fałszywie dodatnie. Najlepszy termin to okres stabilny, poza zaostrzeniem choroby.
- W przypadku wyniku dodatniego badanie należy powtórzyć po 12 tygodniach — to wymóg diagnostyczny APS, pozwalający wykluczyć przejściowe, nieistotne klinicznie podwyższenie przeciwciał.