Test alergiczny metale implantów - LTT

Czym jest test alergiczny metale implantów LTT?

Test alergiczny metale implantów LTT to badanie immunologiczne in vitro, które ocenia odpowiedź komórkową układu odpornościowego na określone metale poprzez pomiar proliferacji limfocytów T po ich ekspozycji na antygeny metaliczne. Jest to test wykrywający nadwrażliwość typu opóźnionego (komórkowego), różniący się od testów serologicznych IgE, które badają reakcje natychmiastowe. LTT jest szczególnie przydatny w diagnostyce alergii kontaktowej i reakcji na materiały implantacyjne.

Badanie jest możliwe do wykonania jedynie we wtorki i czwartki w związku z potrzebą szybkiego transportu do laboratorium wykonującego badanie.

Test transformacji limfocytów jest wykorzystywany w dentystyce w wykrywaniu nadwrażliwości na materiały do wypełnień kanałów korzeniowych (kompozyty, cementy i inne) oraz u chorych używających protezy i mających wbudowywane implanty. Metale wywołujące reakcję nadwrażliwości to beryl, nikiel, kobalt, chrom, tantal i wanad, a także tytan dotychczas uważany za metal nie powodujący alergii.

Rola reakcji na metale w organizmie

Metale stosowane w implantach nie pełnią naturalnej funkcji biologicznej w organizmie (poza śladowymi ilościami niektórych pierwiastków), jednak mogą oddziaływać z układem odpornościowym. U osób predysponowanych jony metali mogą wiązać się z białkami organizmu, tworząc kompleksy rozpoznawane jako obce, co aktywuje limfocyty T. Prowadzi to do przewlekłej reakcji zapalnej, która może skutkować miejscowym stanem zapalnym wokół implantu, jego odrzuceniem lub objawami ogólnoustrojowymi.

Na czym polega badanie?

Badanie polega na pobraniu krwi żylnej od pacjenta, a następnie izolacji limfocytów w warunkach laboratoryjnych. Komórki te są eksponowane na różne jony metali (np. nikiel, tytan, kobalt). Jeśli układ odpornościowy jest uczulony, limfocyty T ulegają aktywacji i namnażaniu. Stopień ich proliferacji jest mierzony i stanowi podstawę oceny nadwrażliwości na dany metal.

Wynik testu LTT wyrażany jest jako wskaźnik stymulacji (SI – stimulation index):

Zakresy referencyjne mogą się różnić w zależności od laboratorium.

Niski poziom reakcji LTT – przyczyny

Niski lub ujemny wynik testu LTT oznacza brak nadwrażliwości komórkowej na badane metale. Może to wynikać z:

• braku uczulenia na metale,
• braku wcześniejszej ekspozycji,
• prawidłowej tolerancji immunologicznej,
• wpływu leków immunosupresyjnych,
• obniżonej reaktywności układu odpornościowego.

Niski poziom reakcji LTT – objawy

Osoby z ujemnym wynikiem zazwyczaj:

• nie wykazują reakcji alergicznych na implanty,
• nie mają objawów zapalnych związanych z metalami,
• tolerują implanty bez powikłań.

W przypadku objawów mimo ujemnego wyniku należy rozważyć inne przyczyny (np. infekcję lub problemy mechaniczne implantu).

Wysoki poziom reakcji LTT – przyczyny

Wysoki wskaźnik SI wskazuje na nadwrażliwość typu komórkowego i może wynikać z:

• wcześniejszego kontaktu z metalami (biżuteria, implanty),
• uczulenia na nikiel lub inne metale,
• reakcji krzyżowych między metalami,
• przewlekłej ekspozycji zawodowej.

Wysoki poziom reakcji LTT – objawy

Nadwrażliwość na metale może objawiać się:

• przewlekłym bólem i stanem zapalnym wokół implantu,
• obrzękiem i zaczerwienieniem,
• wysypką lub zmianami skórnymi,
• uczuciem pieczenia lub dyskomfortu,
• obluzowaniem implantu,
• ogólnym zmęczeniem lub objawami zapalnymi.

W cięższych przypadkach może dojść do konieczności usunięcia implantu.

Przygotowanie do testu

Test alergiczny LTT nie wymaga specjalnego przygotowania. Należy pamiętać o kilku ważnych zasadach:

• Badanie można wykonać o dowolnej porze dnia, nie ma wymogu bycia na czczo.
• Badania nie powinno się wykonywać w trakcie ostrej infekcji.
• Przed badaniem należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie immunosupresyjnych i sterydach, które mogą wpływać na wynik.
• Wskazane jest odczekanie kilku tygodni od zabiegów chirurgicznych lub implantacji.