Badanie Kortyzol

Czym jest kortyzol?

Kortyzol jest głównym hormonem steroidowym produkowanym w korze nadnerczy  (warstwa pasmowata). Czynnikiem pobudzającym warstwę pasmowatą kory nadnerczy do syntezy i wydzielania kortyzolu jest produkowana przez przysadkę kortykotropina – ACTH. Produkcja ACTH jest z kolei kontrolowana przez podwzgórzową kortykoliberynę – CRH. Między podwzgórzem, przysadką, a korą nadnerczy istnieje układ ujemnych sprzeżeń zwrotnych.

Hormon ten reguluje metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów, ponadto wpływa na układ krwiotwórczy oraz wykazuje silne działanie przeciwzapalne i immunosupresyjne.

Rola kortyzolu w organizmie

Wpływa on na:

• Metabolizm węglowodanów (pobudza proces glukoneogenezy, a także nasila syntezę glikogenu). W wątrobie, zmniejsza także wrażliwość tkanek na insulinę.
• Metabolizm białek (pobudza rozpad białek w tkankach obwodowych, pobudza syntezę białek w wątrobie).
• Metabolizm tłuszczów (uwalnia kwasy tłuszczowe z tkanki tłuszczowej, stymuluje syntezę triacygliceroli w wątrobie).
• Obronność organizmu (hamuje uwalnianie cytokin z makrofagów, śródbłonka i skóry).
• Gospodarkę wodno-elektrolitową (słaby) zwiększa wydalanie potasu z moczem, zwiększa resorbcję sodu w cewkach nerkowych.

Kiedy należy wykonać badanie kortyzolu?

Warto wykonać badanie kortyzolu, jeśli mimo odpoczynku czujesz się przewlekle zmęczony, zauważasz nieuzasadnione wahania masy ciała – zwłaszcza przyrost tkanki w okolicach tułowia i karku, masz problemy ze snem lub często doświadczasz zmian nastroju.

Regularna kontrola poziomu kortyzolu jest również zalecana osobom przyjmującym przez dłuższy czas leki steroidowe.

To badanie odgrywa ważną rolę w diagnostyce zaburzeń hormonalnych i metabolicznych. Nieprawidłowe stężenie hormonu stresu może prowadzić m.in. do zespołu/choroby Cushinga czy choroby Addisona.

Jak przebiega badanie poziomu kortyzolu we krwi?

Badanie polega na pobraniu niewielkiej ilości krwi z żyły łokciowej w pozycji siedzącej lub leżącej. Cała procedura trwa zaledwie kilka sekund i jest całkowicie bezpieczna.

Krew umieszczana jest w dedykowane probówce, a następnie przekazywana jest do laboratorium, gdzie doświadczeni diagności laboratoryjni wykonują precyzyjną analizę za pomocą nowoczesnych metod immunochemicznych.

Kortyzol – wartości referencyjne (normy)

Zakresy referencyjne różnią się w zależności od pory dnia, a może się także różnić w zależności od laboratorium:

Poznaj przykładowe wartości referencyjne w Laboratorium Synevo Toruń:

• Rano (między 6:00 a 10:00): 166–507 nmol/l
• Po południu (między 16:00 a 20:00): 73,8–291 nmol/

Pamiętaj, że wartości referencyjne mogą się nieznacznie różnić między laboratoriami ze względu na zastosowane metody analityczne. Interpretację wyników zawsze pozostaw lekarzowi.

Niski poziom kortyzolu – przyczyny

Zmniejszone wydzielanie glikokortykosteroidów przez nadnercza może wynikać zarówno z uszkodzenia kory nadnerczy lub przysadki. W zależności od szybkości zmniejszania się stężenia kortyzolu wyróżnia się: ostrą i przewlekła niedoczynność kory nadnerczy.

Najczęstsze przyczyny to:

• Pierwotna niedoczynność kory nadnerczy – pojawia się stopniowo i może mieć różne podłoże np: najczęściej jest zanik kory nadnerczy na podłożu autoimmunologicznym (choroba Addisona); gruźlica kory nadnerczy i inne choroby zakaźne (AIDS) czy zniszczenie kory nadnerczy – przerzuty nowotworowe.
• Wtórna niedoczynność kory nadnerczy – uszkodzenie przedniego płata przysadki (guzy, czy usunięcie przysadki), uszkodzenie podwzgórza, przewlekła kortykoterapia.

Podczas wykonywania badań pacjent powinien odstawić stosowane glikokortykosteoridy (po konsultacji z lekarzem). W diagnostyce ww. schorzeń niekiedy należy prócz kortyzolu oznaczyć także ACTH w surowicy czy testy stymulacji wydzialania kortyzolu. Dlatego pamiętaj, nie diagnozuj się na własną rękę – skontaktuj się z lekarzem, który zleci Ci odpowiednie badania laboratoryjne.

Objawy obniżonego stężenia „hormonu stresu”

Najczęstsze symptomy towarzyszące niskiemu poziomowi to:

• zmniejszenie masy ciała,
• narastające osłabienie,
• niskie ciśnienie tętnicze krwi
• ściemnienie skóry.

Ostra niedoczynność kory nadnerczy jest stanem zagrożenia życia (przełom nadnerczowy). Występują szybko narastające objawy wstrząsu, hipoglikemia i zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej (odwodnienie, hiperkaliemia, hiponatremia).

Przyczyny wysokiego poziomu kortyzolu

Przyczyną nadmiernego wydzielania kortyzolu (endogenny zespół Cushinga) może być np.:

• Zespół Cushinga zależny od ACTH (wtórna nadczynność nadnerczy):
• choroba Cushinga – nadmierne wytwarzanie ACTH przez gruczokolaka przysadki (najczęstsza przyczyna)
• zespół ektopowego wydzielania ACTH (głównie rak drobnokomórkowy płuc)
• zespół ektopowego wydzielania CRH

Zespół Cushinga niezależny od ACTH (pierwotna nadczynność nadnerczy)

• autonomiczny guz lub mnogie guzy kory nadnerczy gruczolak lub rak
• rozrost kory nadnerczy (makroguzkowy lub mikroguzkowy)

Hiperkortyzolemia może być także wynikiem stosowania leków glikokortykosteroidowych (egzogenny zespół Cushinga).

Objawy podwyższonego poziomu kortyzolu

Podwyższony poziom potrafi całkowicie zaburzyć równowagę organizmu. Z czasem jego nadmiar zaczyna zostawiać widoczne ślady – zarówno na ciele, jak i w samopoczuciu:

• Charakterystyczna „księżycowa twarz” i przyrost masy ciała w okolicy tułowia – prowadzi do redystrybucji tłuszczu z kończyn na twarz i tułów, co objawia się pełniejszą, obrzmiałą twarzą oraz otyłością centralną
• Sinoczerwone rozstępy na skórze brzucha i ud – wzrost poziomu osłabia kolagen w skórze, zmniejszając jej elastyczność i prowadząc do powstawania szerokich, purpurowych rozstępów w miejscach naprężeń skóry
• Osłabienie siły mięśniowej – kortyzol powoduje katabolizm białek mięśniowych, co zmniejsza siłę mięśni mimo utrzymania lub wzrostu masy tłuszczowej. To sprawia, że wysiłek fizyczny jest mniej efektywny.
• Nadciśnienie tętnicze i zaburzenia tolerancji glukozy – hormon zwiększa wrażliwość naczyń na katecholaminy i stymuluje glukoneogenezę, co skutkuje wzrostem ciśnienia krwi i podwyższeniem poziomu glukozy we krwi.
• Problemy ze snem, drażliwość i wahania nastroju – przewlekły nadmiar zaburza rytmy dobowe, co prowadzi do trudności w zasypianiu, nadpobudliwości oraz zmienności nastroju
• Zwiększona skłonność do zakażeń – zwłaszcza oportunistycznych wskutek obniżenia odporności komórkowej i humoralnej.
• Zaburzenia menstruacji i objawy adrogenizacji u kobiet.

Przygotowanie do badania

By wynik badania laboratoryjnego był prawidłowy, pamiętaj o właściwym przygotowaniu. Należy pamiętać, że w prawidłowych warunkach najwyższe stężenie kortyzolu występuje w godzinach porannych, a następnie w ciągu dnia zmniejsza się osiągając najniższe stężenia około północy.

Kortyzol przygotowanie i badanie

• W badaniu poziomu kortyzolu wykorzystuje się surowicę pobraną z żyły łokciowej lub dobową zbiórkę moczu.
• Przed badaniem pacjent powinien być wyspany i na czczo oraz nie pić alkoholu 2-3 dni przed. Badanie powinno być wykonywane w godzinach porannych.

Przebieg pobrania krwi

• Badanie polega na pobraniu krwi do probówki EDTA, zgodnie z procedurą pobrania odkażenie skóry, założenie opaski uciskowej oraz ucisk w miejscu pobrania po zakończeniu procedury trwa kilka minut.
• Czas trwania pobrania to około kilka - kilkanaście sekund.
• W przypadku nieprawidłowego przygotowania do badania uzyskany wynik nie będzie w pełni miarodajny.
• Pobrania należy dokonać w godzinach porannych.

Wymagane przygotowanie do badania na kortyzol

W dniu przed badaniem:

• Unikaj spożywania obfitych i tłustych posiłków oraz spożywania alkoholu do 24 godzin przed badaniem.
• Powstrzymać się od picia kawy i herbaty co najmniej 12 godzin przed pobraniem.

W dniu badania:

• Pacjent powinien pozostawać na czczo - to znaczy powstrzymać się od posiłku przez około 8-12 godzin przed badaniem.
• Dozwolone jest wypicie niewielkiej ilości wody w godzinach porannych.
• W miarę możliwości pobranie należy przeprowadzić przed przyjęciem porannej porcji leków chyba, że lekarz zaleci inaczej.
• Pobranie krwi należy przeprowadzić w godzinach porannych.
• Przed badaniem pacjent powinien pozostawać w spoczynku przez 10 – 15 minut (pozycja siedząca).
• Wysiłek fizyczny, także umiarkowany np. chodzenie, wejście po schodach, może zmienić wartości wyników badania laboratoryjnego.